ΙΣΩΣ

Σε θυμήθηκα, καθώς κοιτούσα μες το άδειο μου ποτήρι, Η ώρα τέσσερις, Ούτε κι ο χρόνος δεν μου κάνει το χατήρι, Περνάει γρήγορα, αχ πόσο θά θελα να είχε σταματήσει, Σε εκείνο το φιλί, και την αγάπη μας που μόλις είχε αρχίσει! Κι όμως οι δείκτες… Γυρίζουν γρήγορα, κυλάνε σιωπηλοί, κι αφήνουν πίσω τους μια ανοιχτή πληγή... Ίσως… Πίσω ένα βήμα θα ‘πρεπε να είχα κάνει Νιώθω μίσος… Για τον εαυτό μου που άφησα να σε πικράνει Τότε ίσως… Να μην σε έχανα μές απ’ την αγκαλιά μου Γιατί τώρα… Ματώνει και πονάει τόσο… Η καρδιά μου! Σε θυμήθηκα, Καθώς στον ουρανό κοιτούσα τα αστέρια, Και το βλέμμα σου, Μ’ ακολουθάει στα παλιά μου τα λημέρια, Που πάλι γύρισα, Πίνω, καπνίζω τώρα να σε ξεπεράσω, Μα αυτά τα μάτια σου, Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ να τα ξεχάσω! Να μπορούσα… της ζωής μας να γυρίσω το κλειδί, Κι απ το μηδέν να ξεκινούσαμε μαζί! Ίσως… Πίσω ένα βήμα θα ‘πρεπε να είχα κάνει Νιώθω μίσος… Για τον εαυτό μου που άφησα να σε πικράνει Τότε ίσως… Να μην σε έχανα μές απ’ την αγκαλιά μου Γιατί τώρα… Ματώνει και πονάει τόσο… Η καρδιά μου!