Πετρανάσα
Mystic Chronicler
Έντεχνο 2026 Single
el
♡ 4 ακόλουθοι
Περιγραφή τραγουδιού
Η «Πετρανάσα» είναι ένα κινηματογραφικό ελληνικό folk μοιρολόι αφιερωμένο στις γυναίκες που κράτησαν οικογένειες, σπίτια και μνήμες όρθια μέσα σε χρόνια απώλειας, πολέμου και στέρησης.
Μάνες, αδερφές και γυναίκες που έμαθαν να κουβαλούν τον πόνο χωρίς να σταματούν, γίνονται εδώ η «Πετρανάσα»: μια μορφή σμιλεμένη από πέτρα και γη, πληγωμένη αλλά αλύγιστη. Το τραγούδι ενώνει το ύφος του παραδοσιακού θρήνου με κινηματογραφική ατμόσφαιρα και ιστορική μνήμη, σαν μια φωνή που περνά από γενιά σε γενιά και αρνείται να σβήσει.
Στίχοι
Προβολή στίχων
[Verse 1]
Με πέτρινα χέρια και ανάσα βαριά,
Τα σώματα σμίξαν στης πέτρας τη σκιά.
Οι νύχτες μεγάλες κι ο χρόνος εχθρός,
μα οι καρδιές τους δυνατές, γεμάτες με φως.
[Pre-Chorus]
Κρατούσαν το σπίτι, με βλέμμα σκληρό,
Με χέρια που ξέρουν τι θα πει καημός.
Οι πλάτες σκυφτές, τα κορμιά μες στις πληγές,
Γυναίκες που ζήσαν δέκα ζωές.
[Chorus]
Πετρανάσα, η ψυχή που δε λυγά,
Μάνα και αδερφή, ρίζα που κρατά,
Πετρανάσα, η φωνή που δεν ξεχνά,
Μέσα στη σιωπή, το τραγούδι της γης.
[Verse 2]
Οι μέρες περνούσαν με δάκρυ πικρό,
Τα μάτια τους μάθαν να κοιτούν τον καιρό.
Οι άντρες χαμένοι, τα παιδιά στο βουνό,
Μα οι μάνες δεν υποκύπταν στο χαμό.
[Pre-Chorus]
Κρατούσαν το σπίτι, με βλέμμα σκληρό,
Με χέρια που ξέρουν τι θα πει καημός.
Οι πλάτες σκυφτές, τα κορμιά γεμάτα πληγές,
Γυναίκες που ζήσαν δέκα ζωές.
[Chorus]
Πετρανάσα, η ψυχή που δε λυγά,
Μάνα και αδερφή, η ρίζα που κρατά,
Πετρανάσα, η φωνή που δεν ξεχνά,
Μέσα στη σιωπή, το τραγούδι της γης.
[Bridge]
Στη σιγαλιά της νυχτιάς, οι ψυχές ξαγρυπνούν,
Σαν σκιές που τρέμουν, όταν οι άνεμοι λυσσομανούν.
Οι ρίζες που αντέχουν στα βάθη της γης,
Με φωνές που δε σβήνουν, μα αντηχούν στη σιγή.
[Final Chorus]
Πετρανάσα, η ψυχή που δε λυγά,
Μάνα και αδερφή, η ρίζα που κρατά,
Πετρανάσα, η φωνή που δεν ξεχνά,
Μέσα στη σιωπή, το τραγούδι της γης.