Μου Έλειψες

Μου έλειψες κι ας ήσουν εδώ, κι ας ξυπνούσαμε μαζί τόσο καιρό. Στο ίδιο σπίτι, μα ζούσαμε χώρια, μια καληνύχτα κι ύστερα σιωπή. Σου γύριζα την πλάτη κάθε βράδυ, ενώ σε ήθελα κοντά μου πιο πολύ. Απόψε άπλωσες το χέρι σου ξανά, κι όσα δεν έλεγα σου τα ’πα χαμηλά. Μου έλειψες κι ας ήσουν εδώ, κι ας ξυπνούσαμε μαζί τόσο καιρό. Φίλα με όπως με φιλούσες παλιά, να βρούμε όσα χάσαμε ξανά. Μου έλειψες… έλα κοντά. Απόψε κράτα με, μη λες πολλά. Αμάν, αμάν… Μου έλειψες. Έλα κοντά… Δεν είπες τίποτα, ήρθες κοντά μου, κι έγειρες πάνω μου όπως παλιά. Σου χάιδεψα τα μαλλιά κι ένιωσα πάλι πως είμαστε μαζί στ’ αλήθεια πια. Απόψε άπλωσες το χέρι σου ξανά, κι όσα δεν έλεγα σου τα ’πα χαμηλά. Μου έλειψες κι ας ήσουν εδώ, κι ας ξυπνούσαμε μαζί τόσο καιρό. Φίλα με όπως με φιλούσες παλιά, να βρούμε όσα χάσαμε ξανά. Μου έλειψες… έλα κοντά. Απόψε κράτα με, μη λες πολλά. Περίμενα από σένα μια κουβέντα, περίμενες κι εσύ να σου μιλήσω. Κι έτσι περνούσαν τόσες νύχτες δίπλα σου, χωρίς ούτε μια φορά να σε φιλήσω. Μου έλειψες κι ας ήσουν εδώ, κι ας ξυπνούσαμε μαζί τόσο καιρό. Φίλα με όπως με φιλούσες παλιά, να βρούμε όσα χάσαμε ξανά. Μου έλειψες… έλα κοντά. Απόψε κράτα με, μη λες πολλά. Αμάν, αμάν… Μου έλειψες. Έλα κοντά… Μου έλειψες… Κι ας ήσουν εδώ.